Wyobraź sobie, że możesz stać się twórcą wielu bardzo ciekawych fotografii. Czy znasz urządzenia, które ci w tym pomogą? Na pewno tak. Przede wszystkim możesz użyć aparatu cyfrowego, tabletu, a nawet mobilnego aparatu telefonicznego. Wokół ciebie wiele jest takich urządzeń, które, w momencie zrobienia zdjęcia, zarejestrowany obraz zapisują w pamięci urządzenia. Efekt, czyli wykonane zdjęcie, można bezpośrednio po jego wykonaniu obejrzeć na wyświetlaczu lub ekranie urządzenia i ewentualnie usunąć.
W każdym aparacie fotograficznym znajduje się obiektyw. Jest to układ optyczny, którego działanie poznasz na pewno na lekcji fizyki. Ze względu na konstrukcję, fotograficzne aparaty cyfrowe można podzielić na kompaktowe o jednolitej strukturze, w których obiektyw stanowi jedną całość z korpusem aparatu oraz tzw. lustrzanki, w której istnieje możliwość współpracy z różnymi wymiennymi obiektywami.
Zdjęcia zrobione aparatem cyfrowym posiadają, tak jak twoje rysunki, strukturę rastrową, to znaczy składają się z bardzo dużej ilości różnokolorowych pikseli. Ich liczba zależy od matrycy aparatu, czyli układu elektronicznego, na którym znajdują się światłoczułe elementy. To właśnie one przetwarzają padający przez obiektyw obraz na sygnał cyfrowy. Liczba pikseli, powstającego w ten sposób obrazu, określa bardzo ważną cechę aparatu. Jest to rozdzielczość. Obecnie funkcjonujące urządzenia osiągają rozdzielczość od kilku do kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu milionów pikseli.
Czy wiesz, że pierwsza skonstruowana w 1969 roku matryca posiadała tylko 8 elementów światłoczułych. Nie miała ona oczywiście zastosowania w aparatach fotograficznych. Pierwsze urządzenie, które potrafiło zarejestrować obraz cyfrowy zostało wyprodukowane w 1975 roku przez firmę Kodak. Matryca liczyła wówczas 100 x 100 (10000 elementów światłoczułych). Pierwsze aparaty cyfrowe pojawiły się w sprzedaży, dopiero w 1988 roku. Były to aparaty japońskiej firmy Fuji. W latach dziewięćdziesiątych wszystkie firmy produkujące aparaty fotograficzne, zaczęły prześcigać się, oferując coraz nowsze modele aparatów cyfrowych. Były one jednak bardzo drogie, a jakość fotografii była niedoskonała, aby można je było drukować. Wyświetlano je głównie na monitorach komputerów.
Często, podczas uroczystości rodzinnych, ty i twoi najbliżsi sięgają po fotografie, te nowsze zrobione aparatem cyfrowym ale i te starsze, często już pożółkłe, znajdujące się w starych albumach. Oglądając ze wzruszeniem stare rodzinne zdjęcia, możesz zadać pytanie: W jaki sposób one powstały i co można zrobić, aby je odnowić i zapisać, jako zdjęcia cyfrowe?

Czy wiesz, że pierwszy aparat fotograficzny na błonę fotograficzną został skonstruowany pod koniec XIX wieku. Jego twórcą był George Eastman, założyciel firmy Kodak. Już w ówczesnych aparatach zastosowano znany ci już obiektyw. Nie było w nich układów elektronicznych.

Obraz przechwycony przez obiektyw był zapamiętywany na światłoczułych elementach: szklanej kliszy lub zwiniętej błonie. Do tej pory analogowe aparaty fotograficzne są stosowane przez profesjonalnych fotografów.
Fotografie, które powstawały w procesie wywoływania zdjęć nie miały struktury pikseli, tworzyły jednolity, ciągły obraz. Jak więc możesz je utrwalić na swoim komputerze? Pomoże ci w tym skaner. Jak wiesz, jest to urządzenie zewnętrzne komputera. Możesz je podłączyć do złącza USB i zainstalować. Każde tego typu urządzenie pozwala szybko wprowadzić do pamięci komputera tekst i grafikę, przetwarzając obraz na zapis cyfrowy. Wystarczy umieścić skanowaną fotografię, obraz, dokument tekstowy w urządzeniu, ustawić odpowiednie parametry i uruchomić skanowanie. Podczas skanowania wykorzystasz program, który został zakupiony wraz ze skanerem. Należy w nim określić, między innymi: rozdzielczość obrazka, czy jest to obrazek kolorowy, czy w odcieniach szarości, czy też czarno‑biały, dokonać jego skadrowania (wydzielić obszar, jaki powinien zostać zeskanowany) oraz wybrać format pliku, w jakim zostanie on zapisany. Formaty plików poznasz jeszcze w tym rozdziale.