Pokaż spis treści
Wróć do informacji o e-podręczniku

Niektórzy mają przyjaciół przez całe życie. Znają się i kochają od piaskownicy, dzieląc nie tylko grabki i wiaderko, ale również każdą radość i smuteczek. A jednak „odwieczną” przyjaźń może zburzyć jeden krótki moment. Taki, w którym okazuje się, że całe życie to za mało, by poznać prawdziwego przyjaciela…

Ćwiczenie 1

Obejrzyjcie komiks i opowiedzcie, co przydarzyło się zającowi.

Ćwiczenie 2

Obejrzyjcie film z recytacją bajki Ignacego Krasickiego pt. „Przyjaciele”. Czy wasze historie są podobne do opisanej w utworze? Czym się różnią?

Wiersz Przyjaciele czyta Elżbieta Golińska Wiersz Przyjaciele czyta Elżbieta Golińska Źródło: Contentplus.pl sp. z o.o., licencja: CC BY 3.0.

Ignacy Krasicki

Wybitny polski pisarz. Pełnił funkcję biskupa warmińskiego oraz doradcy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pisał krótkie wierszowane bajki, w których krytykował ludzkie wady i słabości.

domena publiczna
Ćwiczenie 3

Przeczytaj uważnie utwór Ignacego Krasickiego pt. „Przyjaciele”. Wyszukaj w tekście niezrozumiałe wyrazy i je objaśnij, korzystając z przypisów i słownika.

Ignacy Krasicki Przyjaciele

Zajączek jeden młody,
Korzystając z swobody,
Pasł się trawką, ziółkami w polu i ogrodzie,
Z każdym w zgodzie.
A że był bardzo grzeczny, rozkoszny i miły,
Bardzo go inne zwierzęta lubiły.
I on też, używając wszystkiego z weselem,
Wszystkich był przyjacielem.
Raz, gdy wyszedł w świtanie i bujał po łące,
Słyszy przerażające
Głosy trąb, psów szczekania, trzask wielki po lesie.
Stanął... Słucha... Dziwuje się...
A gdy się coraz zbliżał ów hałas, wrzask srogi,
Zając w nogi.
Wspojźrzy się poza siebie: aż tuż psy i strzelce!
Strwożon wielce.
Przecież wypadł na drogę, od psów się oddalił.
Spotkał konia, prosi go, iżby się użalił:
”Weź mnie na grzbiet i unieś!” Koń na to: „Nie mogę,
Ale od innych pewną będziesz miał załogę”.
Jakoż wół się nadarzył. – „Ratuj, przyjacielu!”
Wół na to: „Takich jak ja zapewne niewielu
Znajdziesz, ale poczekaj i ukryj się w trawie.
Jałowica mnie czeka, niedługo zabawię.
A tymczasem masz kozła, co ci dopomoże”.
Kozieł: „Żal mi cię, niebożę,
Ale ci grzbietu nie dam, twardy, nie dogodzi;
Oto wełniasta owca niedaleko chodzi,
Będzie ci miętko siedzieć...” Owca rzecze:
”Ja nie przeczę,
Ale choć cię uniosę pomiędzy manowce,
Psy dogonią i zjedzą zająca i owcę;
Udaj się do cielęcia, które się tu pasie”.
”Jak ja ciebie mam wziąć na się,
Kiedy starsi nie wzięli?” – cielę na to rzekło
I uciekło.
Gdy więc wszystkie sposoby ratunku upadły,
Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły.

Ignacy Krasicki, Przyjaciele, [w:] tegoż, Bajki, Warszawa 1995, s. 11.
Ćwiczenie 4
Ćwiczenie 5
Ćwiczenie 6
Ćwiczenie 7

Porozmawiajcie, odpowiadając na pytania:

  • Jak myślicie, dlaczego zwierzęta odmówiły pomocy zającowi?

  • Jak powinni się zachować przyjaciele w podobnej sytuacji?

  • Czy między zwierzętami była prawdziwa przyjaźń?

  • Jak wy zachowalibyście się, będąc na miejscu zająca, a jak na miejscu innych zwierząt?

Ćwiczenie 8

Przygotujcie czytanie bajki z podziałem na role.

  • Wybierzcie narratora i przydzielcie sobie role zwierząt.

  • Zaprezentujcie swoją interpretację utworu pozostałym grupom.

Ćwiczenie 9
Ćwiczenie 10
Ćwiczenie 11
Ćwiczenie 12

Ułóż zdania z trzema wybranymi przymiotnikami z poprzedniego ćwiczenia, które określają przyjaźń. Zapisz je tutaj lub w zeszycie.

Ćwiczenie 13
Ćwiczenie 14