Wróć do informacji o e-podręczniku Udostępnij materiał Wydrukuj
RfkvVybSfG4VQ1

Nowatorskie widzenie świata - o dziełach sztuki, które zerwały z tradycją

Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.

Ważne daty

ok. 1431‑1506 – żył Andrea Mantegna, włoski malarz renesansowy, prekursor miedziorytu

1571‑1610 – lata życia Caravaggio, włoskiego malarza, reformatora malarstwa europejskiego na przełomie XVI i XVII wieku

1746‑1828 – żył i tworzył Francisco Goya, hiszpański malarz, prekursor romantyzmu

1819‑1877 – w tych latach żył Gustave Courbet, francuski malarz okresu realizmu

1840‑1926 – żył Claude Monet, francuski malarz, jeden z twórców i czołowych przedstawicieli impresjonizmu

1839‑1906 – lata życia Paula Cézanne, francuskiego malarza postimpresjonistycznego

1881‑1973 – żył i tworzył Pablo Picasso, hiszpański malarz, współtwórca kubizmu

1866‑1944 – w tych latach żył Wassily Kandinsky, rosyjski malarz, współtwórca i jeden z przedstawicieli abstrakcjonizmu

1879‑1935 – okres życia Kazimierza Malewicza, rosyjskiego malarza, twórcy suprematyzmu

1887‑1968 – Marcel Duchamp, francuski malarz, jeden prekursorów dadaizmu

1

Scenariusz lekcji dla nauczyciela

RxTlHACTwQcez1
Scenariusz zajęć do pobrania.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.

I. Opanowanie zagadnień z zakresu języka i funkcji plastyki; podejmowanie działań twórczych, w których wykorzystane są wiadomości dotyczące formy i struktury dzieła. Uczeń:

1) wykazuje się znajomością dziedzin sztuk plastycznych: malarstwa, rzeźby, grafiki, architektury (łącznie z architekturą wnętrz), rysunku, scenografii, sztuki użytkowej dawnej i współczesnej (w tym rzemiosła artystycznego); rozumie funkcje tych dziedzin i charakteryzuje ich język; rozróżnia sposoby i style wypowiedzi w obrębie dyscyplin; zna współczesne formy wypowiedzi artystycznej, wymykające się tradycyjnym klasyfikacjom, jak: happening, performance, asamblaż; sztuka nowych mediów;

2) rozróżnia cechy i rodzaje kompozycji w naturze oraz w sztukach plastycznych (odnajduje je w dziełach mistrzów, a także w tworach i zjawiskach przyrody); tworzy różnorodne układy kompozycyjne na płaszczyźnie i w przestrzeni (kompozycje otwarte i zamknięte, rytmiczne, symetryczne, statyczne i dynamiczne); ustala właściwe proporcje poszczególnych elementów kompozycyjnych, umiejętnie równoważy kompozycję, wykorzystując kształt i kontrast form;

4) charakteryzuje i rozróżnia sposoby uzyskania iluzji przestrzeni w kompozycjach płaskich; rozpoznaje rodzaje perspektyw (w tym m.in.: rzędowa, kulisowa, aksonometryczna, barwna, powietrzna, zbieżna); rozpoznaje i świadomie stosuje światłocień, jako sposób uzyskania iluzji przestrzeni; podejmuje działania kreatywne z wyobraźni i z natury, skoncentrowane wokół problematyki iluzji przestrzeni;

III. Opanowanie podstawowych wiadomości z zakresu kultury plastycznej, jej narodowego i ogólnoludzkiego dziedzictwa kulturowego. Uczeń:

5) rozpoznaje wybrane, najbardziej istotne dzieła z dorobku innych narodów;

6) rozumie i charakteryzuje na wybranych przykładach z różnych dziedzin pojęcie stylu w sztuce.

Nauczysz się

co oznacza pojęcie nowatorstwa oraz kim byli prekursorzy;

wymieniać i omawiać nowatorskie techniki oraz środki artystyczne.

Nowatorstwo

Nowatorstwo polega na wprowadzaniu czegoś świeżego, oryginalnego. Dotyczy to również twórczości, która przez wieki rozwijała się i zmieniała dzięki osobom, które miały odwagę zerwać z tradycją i wprowadzić do świata sztuki nowe, nieznane dotychczas elementy. Osoby te nazywamy prekursoramiPrekursorprekursorami, czyli ludźmi wyprzedzającymi swoje czasy, dającymi początek nowej idei, kierunkowi, itp.

Nowatorstwo może dotyczyć różnych aspektów twórczości, np.: techniki, tematyki, postawy artystycznej.

Przykładem nowatorskiej techniki była opracowana w XV wieku perspektywaPerspektywaperspektywa zbieżna, która odmieniła malarstwo na kilka kolejnych stuleci. W obrazie Trójca Święta Masaccia po raz pierwszy wykreślono w pełni poprawną perspektywę zbieżną. Artysta przedstawił scenę religijną w fikcyjnej kaplicy. Głównym wyznacznikiem perspektywy obrazu są zmniejszające się kasetony jej sklepienia.

R1cx8ZqningzX
Masaccio, „Trójca Święta”, 1425, Kościół Santa Maria Novella, Florencja, Włochy, wikimedia.org, domena publiczna

Nowatorskie techniki w malarstwie

Na przełomie XIX i XX wieku artyści zaczęli postrzegać rzeczywistość w zupełnie nowy sposób - najpierw Paul Cézanne, a następnie kubiści.

R147JxdmM8hr3
Paul Cézanne, „Kuchenny stół”, 1888-1890, Muzeum Orsay, Paryż, Francja, blogspot.com, CC BY 3.0

Odrzucili perspektywę zbieżną i starali się pokazać przedmioty z różnych stron, pod różnymi kątami w jednym obrazie, przekazać pełnię wiedzy na temat danego przedmiotu. Nowatorską techniką wymyśloną przez prekursorów kubizmuKubizmkubizmu był kolażKolażkolaż.

Nowatorstwem było budowanie bryły przy pomocy ostrego kontrastu światła i cienia przez Caravaggio. Przykładem takiego zastosowania światłocienia w malarstwie jest obraz Powołanie świętego Mateusza. Całość przedstawionej sceny zanurzona jest w półmroku, a boczne światło wyłania tylko niektóre jej elementy – dłonie, twarze – podkreślając gesty i nastrój. Artysta łamie obowiązujące kanony, malując scenę biblijną jakby była wydarzeniem ze współczesnego mu świata.

Nowością było malowanie w plenerze i stosowanie zasad dywizjonizmu przez prekursorów i przedstawicieli impresjonizmu.

R11PosJGPnxTe1
Claude Monet, „Katedra w Rouen”, 1894, Muzeum Orsay, Paryż, Francja, historiasztuki.com.pl, CC BY 3.0

Tematy malarskie

W sztuce renesansu funkcjonowała hierarchia tematów malarskich. Martwa natura została podniesiona do rangi samodzielnego gatunku sztuki przez Caravaggia, który udowodnił, że temat ten może być równie wartościowy, jak każdy inny. Artysta odzwierciedlał martwą naturę w sposób naturalistyczny, wiernie oddając jej prawdziwy wygląd.

R7nVMDxFy419y1
Caravaggio, „Kosz z owocami”, 1597, Pinakoteka Ambrozjańska, Mediolan, Włochy, wikimedia.org, domena publiczna

Przełomowe okazały się praktyki ukazywania okrucieństwa wojny, bez łagodzenia jej wielkimi wydarzeniami i bohaterami w romantyzmie, ubóstwa i ciężkiej pracy robotników w malarstwie realistycznym, jako sprzeciw wobec mieszczańskiego porządku społecznego.

Nowatorstwo może również dotyczyć całej postawy artystycznej, stosunku do sztuki w ogóle czy też roli artysty. Przykładem może być abstrakcjonizmAbstrakcjonizmabstrakcjonizm, w którym artyści zrezygnowali z naśladowania natury na rzecz odzwierciedlania emocji, odczuć, świata wewnętrznego i wizji twórcy.

RmJOFX5RLGXzc
Kazimierz Malewicz, „Kompozycja suprematyczna: białe na białym”, 1917-1918, Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA), Nowy Jork, USA, wikiart.org, domena publiczna

Nowatorstwo to także bunt, negowanie dotychczasowych wartości społecznych, moralnych, artystycznych i poszukiwanie wolności, swobody twórczej wykraczającej poza dotychczasowe ograniczenia, jak to było w przypadku dadaizmuDadaizmdadaizmu. Wyrazem takiej postawy były „ready mades”Ready made„ready mades” - przedmioty codziennego użytku podniesione do rangi dzieła sztuki.

RQkO3KW32AaoK
Marcel Duchamp, „Suszarka do butelek”, 1914, ready-made, wikiart.org, zbiory prywatne

Zadania

RFDs5sEWtK2eo
Ćwiczenie 1
Osoba wyprzedzająca swój czas, dająca początek np. jakiejś idei, kierunkowi, nowator, to inaczej: Możliwe odpowiedzi: 1. prognosta, 2. prelegen, 3. prekursor
RcITTYpOrVlvN
Ćwiczenie 2
Jak nazywa się gotowy przedmiot codziennego użytku, podniesiony do rangi dzieła sztuki przez wybór artysty? Możliwe odpowiedzi: 1. supremus, 2. dadaizm, 3. ready made

Zapoznaj się z prezentacją wybranych dzieł malarstwa, w których zastosowano nowatorskie rozwiązania inicjujące nowe style i kierunki w sztuce.

R4BBzexvM8ilb1
Film animowany "Nowatorskie rozwiązania w wybranych dziełach sztuki". Film przedstawia obrazy prezentujące nowatorskie rozwiązania w wybranych dziełach sztuki. Andrea Mantegna, Martwy Chrystus, 1475 – 1478, Palazzo Brera, Milan, Włochy Andrea Mantegna uznawany jest za jednego z pierwszych artystów włoskich malujących w manierze nowoczesnej. Obrazem Martwy Chrystus zapoczątkował nowy styl. Polegał on na rzeźbiarskim modelunku formy, który podkreślało stosowanie zimnych, zgaszonych kolorów oraz kontrasty światła i cienia. Cechą stylu było też odwoływanie się do motywów i form sztuki antyku. Nowatorski jest również zastosowany w tym obrazie skrót perspektywiczny. Caravaggio, Wieczerza w Emaus, 1602, National Gallery, Londyn, Wielka Brytania Caravaggio w bardzo realistyczny sposób ukazywał postacie i ich zachowania w swoich obrazach, co było dalekie od ideału piękna wyznawanego przez humanistów renesansowych. Postacie naturalnej wielkości cechowała ekspresja. Nowością było kształtowanie bryły i detali za pomocą ostrego kontrastu świateł i cieni. Charakterystyczne było dla niego boczne oświetlenie w obrazie, przeważnie padające z lewej strony. W tym obrazie źródłem światła jest również twarz Chrystusa. Przełomowe było również traktowanie martwej natury przez Caravaggia, dla którego była ona również wartościowym tematem w malarstwie, co scena religijna. Obalał w ten sposób powszechnie przyjęte podziały i ustanowioną hierarchię tematów w malarstwie. Uznawany jest za pierwszego wielkiego artystę barokowego. Francisco Goya, Trzeci maja 1808 (albo Rozstrzelanie powstańców madryckich), 1814, Muzeum Prado, Madryt, Hiszpania Dotychczas wojna była ukazywana z wielkimi wydarzeniami i bohaterami w tle. Francisco Goya w swojej dynamicznej kompozycji przedstawił tragiczne, okrutne oblicze wojny. Był on pierwszym malarzem, który emocje wyrażał za pomocą ekspresji samych elementów formalnych, takich jak gwałtowność kontrastów, zwłaszcza czerni i bieli, zderzenia kierunków, kształt plamy, a nie tylko mimikę, rysy twarzy czy gestykulację. Kolor i światłocień są tutaj nośnikami emocji i dramatycznego nastroju. Istotna jest siła oddziaływania sceny na widza. Artysta wypracował swój własny styl, który charakteryzował się szybkimi pociągnięciami pędzla, przypominającymi szkic. W ten sposób odrzucił drobiazgowość i perfekcję rokoko. Uważany jest za jednego z prekursorów romantyzmu w malarstwie. Gustave Courbet, Kamieniarze, 1849, Galeria Nowych Mistrzów, Drezno, Niemcy Obraz ten powstał w okresie, w którym w malarstwie dominował akademizm, według którego sztuka powinna przedstawiać piękno, najczęściej czerpiąc motywy z mitologii lub kultury orientalnej. Będące całkowitym przeciwieństwem tych postulatów dzieło przedstawia dwóch ciężko pracujących mężczyzn przy kruszeniu kamieni. Artysta ukazał postacie w sposób realistyczny. Ubrania kamieniarzy są podarte, buty wysłużone, a praca wymaga dużo wysiłku. Mężczyźni są anonimowi, reprezentujący grupę społeczną oraz jej wypełnioną trudem i biedą codzienność. Obraz ten można uznać za wypowiedź polityczną, sprzeciwiającą się istniejącemu porządkowi, ukazującą bogatym mieszczanom ubogie życie robotników. Gustave Courbet uważany jest za jednego z ojców realizmu, cechującego się społeczną lub egzystencjalną refleksją. Claude Monet, Impresja, wschód słońca, 1872, Musée Marmottan Monet, Paryż, Francja W nawiązaniu do tytułu obrazu powstała nazwa nowego kierunku w sztuce – impresjonizmu. Dzieło Claude’a Moneta zawiera najistotniejsze cechy tego kierunku. Artysta pragnął uchwycić dany moment, jego ulotność, szczególnie uwzględniając grę świateł i kolorystykę. Praca malarska miała szkicowy charakter połączony z wiedzą na temat koloru i fizjologii widzenia. Monet wprowadził do malarstwa metodę dywizjonizmu. Polegała ona na kładzeniu plam barw podstawowych i pochodnych na płótnie w takim sąsiedztwie, aby w efekcie powstał pożądany kolor. Plamy barwne oglądane z odległości zlewały się w jedno. Artysta był też jednym z pierwszych, którzy konsekwentnie tworzyli swoje obrazy w plenerze, co było nowością, gdyż do tej pory artyści wykonywali w plenerze jedynie szkice. Impresjoniści porzucali dotychczasowy wyuczony sposób tworzenia, tematykę obrazów, którą były sceny religijne, mitologiczne i batalistyczne oraz technikę malowania. Skoncentrowali się na życiu codziennym, pięknie natury i ruchu. Paul Cézanne, Kosz jabłek, 1895, Instytut Sztuki w Chicago, Chicago, USA Paul Cézanne jest nazywany „ojcem współczesnego malarstwa”. Nowatorskie było przede wszystkim jego podejście do istoty malarstwa, którego zadaniem nie miało być odwzorowywanie rzeczywistości, lecz wizja artysty. Nie starał się on naśladować widzianego przedmiotu, ale pokazać jego istotę – barwę i bryłę. Przełomowe było również odrzucenie perspektywy linearnej. Artysta rozwijał nowatorską technikę budowy przestrzeni w obrazie. Starał się uzyskać jak najbardziej oryginalny punkt widzenia na daną rzecz, zjawisko czy miejsce. Obserwował i analizował przedmioty pod różnymi kątami i ukazywał te różne perspektywy w jednym obrazie. Charakterystyczna dla Cézanne’a była prostota form, silne ich uproszczenie. Koncepcja jego malarstwa zakładała, że naturę należy sprowadzać do trzech prostych brył geometrycznych – kuli, walca i stożka. Dążenie do geometryzacji form odróżniało go od impresjonistów. Stosował perspektywę malarską. Wrażenie głębi uzyskiwał przy pomocy barw i ich wzajemnego oddziaływania. Kształty przedmiotów, ich bryłę, konstruował kolorem, płaską plamą barwną. Pablo Picasso, Panny z Awinionu, 1907, Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA), Nowy Jork, USA Obraz Panny z Awinionu zapowiadał i przygotowywał nowy, najważniejszy kierunek w malarstwie nowoczesnym XX wieku – kubizm. Sylwetki kobiet są silnie uproszczone, zgeometryzowane, a ich twarze przypominają afrykańskie maski. Pablo Picasso rozbił bryłę na szereg pojedynczych elementów i ukazał ludzkie ciało jako wiele płaszczyzn widzianych z różnych stron równocześnie. Artysta zerwał z klasycznym kanonem piękna. W obrazie tym nie ma perspektywy, wszystkie elementy obrazu tworzą jedną całość. Środkiem wyrazu jest też wyraźny kontur. Obraz był szokujący dla ówczesnych artystów. Reprezentował najmocniejsze, nieznane dotąd zerwanie z tradycją, wystąpienie przeciw konwencjom. Ta rewolucja dotyczyła również tematyki dzieła, które przedstawiało prostytutki z ulicy Awinion w prowokacyjny, uwodzicielski sposób. Pablo Picasso, Martwa natura z wyplatanym krzesłem, 1912 Kubiści jako pierwsi zastosowali kolaż – technikę plastyczną polegającą na formowaniu kompozycji z różnych materiałów i tworzyw, naklejaniu ich na płótno lub papier i łączenie z tradycyjnymi technikami plastycznymi. Przełomowość tego zabiegu polegała na włączeniu elementów przemysłowo produkowanych przedmiotów, „niskiej” kultury konsumpcyjnej do sztuk pięknych, kultury „wysokiej”. Zakwestionowali oni w ten sposób elitaryzm świata artystycznego, który do tej pory oddzielał codzienne doświadczenia od refleksyjnego świata kreacji artystycznej. Wassily Kandinsky, bez tytułu (Pierwsza abstrakcja), 1910, Georges Pompidou Centre, Paryż, Francja Wassily Kandinsky uważany jest za ojca abstrakcjonizmu niegeometrycznego, a jego akwarela z 1910 r. jest pierwszym tego typu obrazem w Europie. Obraz jest zbudowany na zasadzie kompozycji dynamicznej. Cechuje go pogodna kolorystyka i swobodny układ linii krzywych i plam barwnych. Kandinsky całkowicie odchodzi od przedmiotowości. Zdaniem artysty, aby wkroczyć w świat abstrakcji, artysta musi wyzbyć się tego, co zewnętrzne i kierować się uczuciem. Obrazy abstrakcyjne odzwierciedlają emocje, stan duszy – świat wewnętrzny artysty. Marcel Duchamp, Fontanna, 1917, Tate Modern, Londyn, Wielka Brytania Ready mades (z ang. „przedmioty gotowe”) to termin wymyślony przez Marcela Duchampa na określenie przedmiotów fabrycznych, które artysta wskazał, wybrał spośród innych i w ten sposób podniósł je do rangi dzieła sztuki. Były to przedmioty możliwie najbardziej neutralne. „Fontanna” to porcelanowy pisuar podpisany nazwiskiem producenta.Ready mades (z ang. „przedmioty gotowe”) to termin wymyślony przez Marcela Duchampa na określenie przedmiotów fabrycznych, które artysta wskazał, wybrał spośród innych i w ten sposób podniósł je do rangi dzieła sztuki. Były to przedmioty możliwie najbardziej neutralne. „Fontanna” to porcelanowy pisuar podpisany nazwiskiem producenta. Po takim akcie twórczym, dziełem sztuki może zostać właściwie wszystko. Artysta przeciwstawiał się dominującym w sztuce wartościom, wystawiał je na pośmiewisko, kwestionował tradycyjne pojęcie artysty. Dla niego akt twórczy opierał się na refleksji. Swoją postawę Duchamp zapowiadał rewolucyjny ruch o nazwie dadaizm.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
1
classicmobile
Ćwiczenie 3
R1R654KobMGZ81
Przyporządkuj do ilustracji nowatorskie rozwiązania, które w nich zastosowano. Ilustracja 1 Możliwe odpowiedzi: 1. realizm, ukazanie prostych, ubogich ludzi, ich codzienne życie, 2. realizm postaci i ich zachowań, ostre kontrasty świateł i cieni, 3. ukazanie tragizmu, okrucieństwa wojny, silna ekspresja, 4. rzeźbiarski modelunek formy, nietypowy skrót perspektywiczny. Ilustracja 2 Możliwe odpowiedzi: 1. realizm, ukazanie prostych, ubogich ludzi, ich codzienne życie, 2. realizm postaci i ich zachowań, ostre kontrasty świateł i cieni, 3. ukazanie tragizmu, okrucieństwa wojny, silna ekspresja, 4. rzeźbiarski modelunek formy, nietypowy skrót perspektywiczny. Ilustracja 3 Możliwe odpowiedzi: 1. realizm, ukazanie prostych, ubogich ludzi, ich codzienne życie, 2. realizm postaci i ich zachowań, ostre kontrasty świateł i cieni, 3. ukazanie tragizmu, okrucieństwa wojny, silna ekspresja, 4. rzeźbiarski modelunek formy, nietypowy skrót perspektywiczny. Ilustracja 4 Możliwe odpowiedzi: 1. realizm, ukazanie prostych, ubogich ludzi, ich codzienne życie, 2. realizm postaci i ich zachowań, ostre kontrasty świateł i cieni, 3. ukazanie tragizmu, okrucieństwa wojny, silna ekspresja, 4. rzeźbiarski modelunek formy, nietypowy skrót perspektywiczny.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
static
1
Inna wersja zadania

Zastanów się kim byli prekursorzy.

1
classicmobile
Ćwiczenie 4
R1DZgnh22mOwF1
Przyporządkuj do ilustracji nowatorskie rozwiązania, które w nich zastosowano. Ilustracja 1 Możliwe odpowiedzi: 1. silna geometryzacja, brak przestrzeni, ciało rozbite na płaszczyzny i pokazane z wielu stron równocześnie, 2. odejście od przedmiotowości, swobodny układ linii i plam barwnych, 3. wielość perspektyw i kątów patrzenia, kształtowanie bryły kolorem, prostota form, 4. szkicowy charakter obrazu, praca w plenerze, uchwycenie ulotnej chwili.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
static
Inna wersja zadania

Wymień i omów nowatorskie techniki artystyczne.

classicmobile
Ćwiczenie 5
RIHEdl59Tn2X01
Podczas zajęć pojawiły się różne nazwy nowych stylów w sztuce. Przeciągając podane elementy z prawej kolumny do lewej połącz w pary słowo z odpowiadającą mu definicją. Dadaizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Suprematyzm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Impresjonizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Kubizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Abstrakcjonizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
static
Zobacz także

Inna wersja zadania

R6QLoz0a34WFPm0f4d208100312056_00000000000141
Ćwiczenie 6
Podczas zajęć pojawiły się różne nazwy nowych stylów w sztuce. Połącz w pary słowo z odpowiadającą mu definicją. Dadaizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Suprematyzm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Impresjonizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Kubizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji. Negował europejskie dziedzictwo kulturalne i wyznawane wartości społeczne, moralne i artystyczne. Abstrakcjonizm Możliwe odpowiedzi: 1. Kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych. 2. Termin określający sztukę nieprzedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości. Powstał w pierwszej połowie XX wieku. Dzieli się na geometryczny i niegeometryczny. 3. Nurt w sztuce powstały w XIX wieku, w którym artyści dążyli do utrwalenia ulotnych wrażeń. Podstawową metodą malarską był dywizjonizm. 4. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915 r., którego podstawą była wyższość czystego odczucia. Jego wyrażenie w sztuce wymagało rezygnacji z tradycyjnych środków ekspresji. Realizacją były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych. 5. Awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się w latach 1916‑1923. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji.
Źródło: online skills, cc0.
classicmobile
Ćwiczenie 7
R1dYUAMBy67Vu1
Przyjrzyj się wybranym ilustracjom i dopasuj je do epoki lub stylu w sztuce, który inicjują lub reprezentują. Ilustracja 1 Możliwe odpowiedzi: 1. dadaizm, 2. suprematyzm, 3. impresjonizm, 4. abstrakcjonizm niegeometryczny.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
static
Inna wersja zadania

Kolaż to: Możliwe odpowiedzi: 1. kompozycja zestawionych ze sobą w artystycznym układzie różnorodnych przedmiotów, m.in. kwiatów, owoców. 2. człowiek wyprzedzający swoje czasy, zapoczątkowujący jakąś ideę, jakiś kierunek, itp. 3. dzieło powstałe z połączenia elementów różnych dzieł lub elementów pochodzących z różnych stylów lub gatunków sztuki.

classicmobile
Ćwiczenie 8
R1JcL50nTQUaY1
Przyporządkuj nazwiska twórców do stylów, których byli prekursorami. Claude Monet Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Marcel Duchamp Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Wassily Kandinsky Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Paul Gauguin Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Gustav Courbet Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Pablo Picasso Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Kazimierz Malewicz Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
static
Zobacz także

Inna wersja zadania

R14VzkJPRJnTWm0f4d208100312056_00000000000161
Ćwiczenie 9
Przyporządkuj nazwiska twórców do stylów, których byli prekursorami. Claude Monet Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Marcel Duchamp Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Wassily Kandinsky Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Paul Gauguin Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Gustav Courbet Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Pablo Picasso Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm. Kazimierz Malewicz Możliwe odpowiedzi: 1. syntetyzm, 2. abstrakcjonizm niegeometryczny, 3. suprematyzm, 4. dadaizm, 5. realizm, 6. impresjonizm, 7. kubizm.
Źródło: online skills, licencja: CC BY 3.0.
m0f4d208100312056_0000000000012
m0f4d208100312056_0000000000013
m0f4d208100312056_0000000000014
m0f4d208100312056_0000000000015
m0f4d208100312056_0000000000016

Słownik pojęć

Abstrakcjonizm
Abstrakcjonizm

kierunek w sztuce współczesnej, którego podstawą jest posługiwanie się formami plastycznymi tworzonymi przez figury geometryczne, kompozycje plam i płaszczyzn.

Dadaizm
Dadaizm

awangardowy ruch artystyczno‑literacki rozwijający się od 1916 do ok. 1923, głównie w Szwajcarii, Niemczech i Francji. Był wyrazem buntu przeciwko społeczeństwu, wojnie i cywilizacji mieszczańskiej, programową negacją europejskiego dziedzictwa kulturalnego, wyznawanych wartości społecznych, moralnych i artystycznych. Dadaizm stworzył własną koncepcję sztuki. Istotą tej twórczości była nieograniczona swoboda, demonstrowanie indywidualnej fantazji wyrażająca się w mechanicznej, improwizowanej zabawie słowem i dźwiękiem, pełnej absurdalnego dowcipu, bezznaczeniowości, kompozycjach przypadkowo dobranych przedmiotów użytkowych.

Prekursor
Prekursor

człowiek wyprzedzający swoje czasy, zapoczątkowujący jakąś ideę, jakiś kierunek, itp.

Ready made
Ready made

[czyt. „redy mejd”] z ang. „przedmiot gotowy”. Nazwa nadana w 1915 przez Marcela Duchampa fabrycznie produkowanym, tanim przedmiotom, które artysta wybierał i podpisywał np. swoim nazwiskiem, podnosząc je w ten sposób do rangi dzieła sztuki.

Suprematyzm
Suprematyzm

z łac. supremum – „najwyższy”. Kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1915, którego twórcą i głównym przedstawicielem był Kazimierz Malewicz. Podstawą była wyższość czystego odczucia, niezależnego od otoczenia, w którym zostało wywołane. Realizacją suprematyzmu były abstrakcyjne kompozycje składające się z podstawowych form geometrycznych.

Kubizm
Kubizm

kierunek w sztuce powstały we Francji na początku XX wieku, który proponował sprowadzenie przedmiotów i postaci do układów podstawowych brył geometrycznych.

Perspektywa
Perspektywa

sposób przedstawiania sytuacji przestrzennych na płaszczyźnie, wykorzystujący fakt, że dalszy z 2 równoległych odcinków widać pod mniejszym kątem.

Nowatorstwo
Nowatorstwo

wprowadzenie czegoś nowego, oryginalnego. Dotyczy to również twórczości, która przez wieki rozwijała się i zmieniała dzięki osobom, które miały odwagę zerwać z tradycją i wprowadzić do świata sztuki nowe, nieznane dotychczas elementy.

Kolaż
Kolaż

dzieło powstałe z połączenia elementów różnych dzieł lub elementów pochodzących z różnych stylów lub gatunków sztuki.

Impresjonizm
Impresjonizm

kierunek w kulturze europejskiej, którego główną zasadą było utrwalanie ulotnych wrażeń artysty.

Martwa natura
Martwa natura

kompozycja zestawionych ze sobą w artystycznym układzie różnorodnych przedmiotów, m.in. kwiatów, owoców.

Źródła:

encyklopedia.pwn.pl

sjp.pwn.pl

Galeria dzieł sztuki