Wróć do informacji o e-podręczniku Wydrukuj Zapisz jako PDF Udostępnij materiał

Tekst do ćwiczeń

Anna Świrszczyńska Tristan mówi do Izoldy

Zanurzam się
w miłość jak w morze rozdzierającej czystości,
w szlochającą ulewę,
w lament,
którego się nie da utulić.
Niewysłowiona
zalewa mnie żałość. Gasnę.
Jak przestrzeń wchłania blask,
jak powietrze wchłania głos,
jak gąbka wchłania
zawieszony nad nią ocean
i jego ciężką wspaniałość ciekącą,
tak serce moje
wchłania miłość i mękę.

Nie ma dla mnie ratunku,
nie ma życia bez ciebie, miła,
tylko śmierć,
tylko zatracenie.
A z tobą to niebo słodkie, wiecznie smutne,
co dzień ciepłe łzy na policzkach
i zstępowanie
pełne pokory
w coraz bardziej głębokie
otchłanie
cierpienia.

anna Źródło: Anna Świrszczyńska, Tristan mówi do Izoldy, [w:] Anna Świrszczyńska, Jestem baba, 1972.
1
Ćwiczenie 1

Podaj co najmniej pięć związków frazeologicznych ze słowem miłość. Wskaż ten, który twoim zdaniem odnosi się do historii Tristana i Izoldy.

ep2019.contentplus.io:R9XrOvCF7oNkM
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 2

Określ, jakim typem liryki jest wiersz Tristan mówi do Izoldy. Odpowiedź uzasadnij.

ep2019.contentplus.io:R1dmyLR6CGTZ4
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 3

Wyjaśnij, na czym polegają odwołania do średniowiecznych Dziejów Tristana i Izoldy w wierszu Anny Świrszczyńskiej.

ep2019.contentplus.io:R5qjdYbYLZIzf
(Uzupełnij).
11
Ćwiczenie 4
Stwórz listę wypunktowanych haseł charakteryzujących podmiot liryczny wiersza Anny Świrszczyńskiej.
Stwórz listę wypunktowanych haseł charakteryzujących podmiot liryczny wiersza Anny Świrszczyńskiej.
ep2019.contentplus.io:R10StxvHuF2at
Przeanalizuj każdy wers i na jego podstawie wypisz sformułowania lub kreślenia emocji, które towarzyszą osobie wypowiadającej się w wierszu.
1
Ćwiczenie 5

Nazwij co najmniej cztery środki stylistyczne zastosowane w wierszu Świrszczyńskiej. Wypisz ich przykłady oraz określ ich funkcję.

ep2019.contentplus.io:RiHvZAETlUVBU
Środek stylistyczny (Uzupełnij). Nazwa (Uzupełnij). Funkcja w wierszu (Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 6
Zapoznaj się z opisem obrazu, a następnie wypisz cytaty z wiersza Anny Świrszczyńskiej świadczące o sensualizmie utworu.
Zapoznaj się z opisem obrazu, a następnie wypisz cytaty z wiersza Anny Świrszczyńskiej świadczące o sensualizmie utworu.
ep2019.contentplus.io:R1ArHqmHmZcco
Rogelio de Egusquiza, Tristan i Izolda, 1915
Źródło: Tristan i Izolda, domena publiczna.
ep2019.contentplus.io:R188DDLtadQaV
(Uzupełnij).
Ćwiczenie 7
Wypisz z wiersza wszystkie określenia związane z wodą.
Wypisz z wiersza wszystkie określenia związane z wodą.
ep2019.contentplus.io:R1GN1CePovkpn
Zanurzam się w miłość jak w morze rozdzierającej czystości, w szlochającą ulewę, w lament, którego się nie da utulić. Niewysłowiona zalewa mnie żałość. Gasnę. Jak przestrzeń wchłania blask, jak powietrze wchłania głos, jak gąbka wchłania zawieszony nad nią ocean i jego ciężką wspaniałość ciekącą, tak serce moje wchłania miłość i mękę.
1
Ćwiczenie 8

Zapoznaj się z opinią Czesława Miłosza o poezji Anny Świrszczyńskiej, a następnie wyjaśnij, jaką funkcję w wierszu Tristan mówi do Izoldy pełni obrazowanie akwatyczne.

Czesław Miłosz Jakiegoż to gościa mieliśmy

„[...] jej świat ekstazy i cierpień, żarliwych szeptów i hymnów na chwałę istnienia na pewno nie mieści się w tym, co nazywamy materią, fysis, czyli rozciąga się w meta, uczestniczy w wielkim oceanicznym Wszystkim”.

czes Źródło: Czesław Miłosz, Jakiegoż to gościa mieliśmy, Kraków 1996, s. 28.
ep2019.contentplus.io:RteV7xjrXISkj
(Uzupełnij).
Praca domowa

Porównaj poetyckie sposoby odwołania do historii Tristana i Izoldy w wierszu Anny Świrszczyńskiej i prozie poetyckiej Haliny Poświatowskiej. Porównanie prowadzące do wskazania podobieństwa i różnic możesz przeprowadzić w formie dłuższej wypowiedzi pisemnej lub w formie tabeli. Wypowiedź pisemna powinna zawierać tezę interpretacyjną i mieć co najmniej 300 słów.

Halina Poświatowska Kiedy Izolda umierała…

Kiedy Izolda umierała – Tristan pochylał się nad szpitalnym łóżkiem – ręką miękką i chłodną dotykał rozpalonego czoła. Podawał oddech – z własnych ust – i piła Izolda życie z oddechu kochanka. Podtrzymywał jej osuwającą się głowę, wąskie szczupłe plecy. – Obojczyki wychudłe podnosiły się spiesznie, aby nadążyć za oddechem. Serce biło prędko, nierówno. Izolda zaciskała palce wokół ręki Tristana. Przemów do mnie – prosiła – chcę słyszeć twój głos, jeszcze mogę słyszeć – mówiła. Milczał Tristan – i umarła ślepa Izolda przyciskając usta do rąk kochanka. Które miękkie były i chłodne.

hal Źródło: Halina Poświatowska, Kiedy Izolda umierała…, [w:] Halina Poświatowska, Jestem Julią, Kraków 1998, s. 50.