II.9)

E-materiały przeznaczone do nauki w szkołach lub do samodzielnej pracy ucznia.

1)

przedstawia jednostki wielkości fizycznych, opisuje ich związki z jednostkami podstawowymi; przelicza wielokrotności i podwielokrotności; (0)

2)

posługuje się materiałami pomocniczymi, w tym tablicami fizycznymi i chemicznymi oraz kartą wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych; (0)

3)

prowadzi obliczenia szacunkowe i poddaje analizie otrzymany wynik; (0)

4)

przeprowadza obliczenia liczbowe posługując się kalkulatorem; (0)

5)

rozróżnia wielkości wektorowe i skalarne; (0)

6)

tworzy teksty, tabele, diagramy lub wykresy, rysunki schematyczne lub blokowe dla zilustrowania zjawisk bądź problemu; właściwie skaluje, oznacza i dobiera zakresy osi; (0)

7)

wyodrębnia z tekstów, tabel, diagramów lub wykresów, rysunków schematycznych lub blokowych informacje kluczowe dla opisywanego zjawiska bądź problemu; przedstawia te informacje w różnych postaciach; (0)

8)

rozpoznaje zależność rosnącą bądź malejącą na podstawie danych z tabeli lub na podstawie wykresu; rozpoznaje proporcjonalność prostą na podstawie wykresu; (0)

9)

dopasowuje prostą do danych przedstawionych w postaci wykresu; interpretuje nachylenie tej prostej i punkty przecięcia z osiami; (0)

10)

przeprowadza wybrane obserwacje, pomiary i doświadczenia korzystając z ich opisów; wyróżnia kluczowe kroki i sposób postępowania oraz wskazuje rolę użytych przyrządów i uwzględnia ich rozdzielczość; (0)

11)

przestrzega zasad bezpieczeństwa podczas wykonywania obserwacji, pomiarów i doświadczeń; (0)

12)

wyznacza średnią z kilku pomiarów jako końcowy wynik pomiaru powtarzanego; (0)

13)

posługuje się pojęciem niepewności pomiaru wielkości prostych; zapisuje wynik pomiaru wraz z jego jednostką oraz z uwzględnieniem informacji o niepewności; (0)

14)

przeprowadza obliczenia i zapisuje wynik zgodnie z zasadami zaokrąglania oraz zachowaniem liczby cyfr znaczących wynikającej z dokładności pomiaru lub z danych; (0)

15)

wyodrębnia zjawisko z kontekstu, nazywa je oraz wskazuje czynniki istotne i nieistotne dla jego przebiegu; (0)

16)

przedstawia własnymi słowami główne tezy tekstu popularnonaukowego z dziedziny fizyki lub astronomii; (0)

17)

przedstawia wybrane informacje z historii odkryć kluczowych dla rozwoju fizyki. (0)

1)

rozróżnia pojęcia: położenie, tor i droga; (0)

2)

posługuje się do opisu ruchów wielkościami wektorowymi: przemieszczenie, prędkość i przyspieszenie wraz z ich jednostkami; (0)

3)

opisuje ruchy prostoliniowe jednostajne i jednostajnie zmienne, posługując się zależnościami położenia, wartości prędkości oraz drogi od czasu; (0)

4)

opisuje ruch jednostajny po okręgu posługując się pojęciami okresu, częstotliwości i prędkości liniowej wraz z ich jednostkami; (0)

5)

wyznacza graficznie siłę wypadkową dla sił działających w dowolnych kierunkach na płaszczyźnie; (0)

6)

stosuje zasady dynamiki do opisu zachowania się ciał; (0)

7)

rozróżnia opory ruchu (opory ośrodka i tarcie); omawia rolę tarcia na wybranych przykładach; (0)

8)

wskazuje siłę dośrodkową jako przyczynę ruchu jednostajnego po okręgu; (0)

9)

rozróżnia układy inercjalne i nieinercjalne; posługuje się pojęciem siły bezwładności; (0)

10)

posługuje się pojęciami pracy mechanicznej, mocy, energii kinetycznej, energii potencjalnej wraz z ich jednostkami; stosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do obliczeń; (0)

a)

demonstruje działanie siły bezwładności, m.in. na przykładzie pojazdów gwałtownie hamujących, (0)

b)

bada związek między siłą dośrodkową a masą, prędkością liniową i promieniem w ruchu jednostajnym po okręgu. (0)

1)

posługuje się pojęciami natężenia prądu elektrycznego, napięcia elektrycznego oraz mocy wraz z ich jednostkami; (0)

2)

rozróżnia metale i półprzewodniki; omawia zależność oporu od temperatury dla metali i półprzewodników; (0)

3)

stosuje do obliczeń proporcjonalność natężenia prądu stałego do napięcia dla przewodników (prawo Ohma); (0)

4)

stosuje I prawo Kirchhoffa jako przykład zasady zachowania ładunku; (0)

5)

opisuje sieć domową jako przykład obwodu rozgałęzionego; wyjaśnia funkcję bezpieczników różnicowych i przewodu uziemiającego; (0)

6)

wykorzystuje dane znamionowe urządzeń elektrycznych do obliczeń; (0)

7)

opisuje zasadę dodawania napięć w układzie ogniw połączonych szeregowo i jej związek z zasadą zachowania energii; (0)

8)

opisuje funkcję diody półprzewodnikowej jako elementu przewodzącego w jednym kierunku oraz jako źródła światła; (0)

9)

opisuje tranzystor jako trójelektrodowy, półprzewodnikowy element wzmacniający sygnały elektryczne; (0)

a)

demonstruje I prawo Kirchhoffa, (0)

b)

bada dodawanie napięć w układzie ogniw połączonych szeregowo, (0)

c)

demonstruje rolę diody jako elementu składowego prostowników i źródło światła. (0)

1)

opisuje rozchodzenie się fal na powierzchni wody i dźwięku w powietrzu na podstawie obrazu powierzchni falowych; (0)

2)

opisuje jakościowo dyfrakcję fali na szczelinie; (0)

3)

stosuje zasadę superpozycji fal; podaje warunki wzmocnienia oraz wygaszenia się fal; opisuje zjawisko interferencji fal i przestrzenny obraz interferencji; (0)

4)

analizuje efekt Dopplera dla fal w przypadku, gdy źródło lub obserwator poruszają się znacznie wolniej niż fala; podaje przykłady występowania tego zjawiska; (0)

5)

opisuje zjawiska jednoczesnego odbicia i załamania światła na granicy dwóch ośrodków różniących się prędkością rozchodzenia się światła; opisuje działanie światłowodu jako przykład wykorzystania zjawiska całkowitego wewnętrznego odbicia; (0)

6)

rozróżnia fale poprzeczne i podłużne; opisuje światło jako falę elektromagnetyczną; opisuje polaryzację światła wynikającą z poprzecznego charakteru fali; (0)

7)

opisuje widmo światła białego jako mieszaniny fal o różnych częstotliwościach; (0)

8)

opisuje przykłady zjawisk optycznych w przyrodzie; (0)

9)

doświadczalnie: a) obserwuje wygaszanie światła po przejściu przez dwa polaryzatory ustawione prostopadle, b) demonstruje rozpraszanie światła w ośrodku. (0)

1)

posługuje się pojęciami pierwiastek, jądro atomowe, izotop, proton, neutron, elektron do opisu składu materii; opisuje skład jądra atomowego na podstawie liczb masowej i atomowej; (0)

2)

zapisuje reakcje jądrowe stosując zasadę zachowania liczby nukleonów i zasadę zachowania ładunku; (0)

3)

wymienia właściwości promieniowania jądrowego; opisuje rozpady alfa, beta; (0)

4)

posługuje się pojęciem jądra stabilnego i niestabilnego; opisuje powstawanie promieniowania gamma; (0)

5)

opisuje rozpad izotopu promieniotwórczego; posługuje się pojęciem czasu połowicznego rozpadu; (0)

6)

stosuje zasadę zachowania energii do opisu reakcji jądrowych; posługuje się pojęciami energii wiązania i deficytu masy; oblicza te wielkości dla dowolnego izotopu; (0)

7)

wskazuje wpływ promieniowania jonizującego na materię oraz na organizmy żywe; (0)

8)

wymienia przykłady zastosowania zjawiska promieniotwórczości w technice i medycynie; (0)

9)

opisuje reakcję rozszczepienia jądra uranu 235 U zachodzącą w wyniku pochłonięcia neutronu; podaje warunki zajścia reakcji łańcuchowej; (0)

10)

opisuje zasadę działania elektrowni jądrowej oraz wymienia korzyści i niebezpieczeństwa płynące z energetyki jądrowej; (0)

11)

opisuje reakcję termojądrową przemiany wodoru w hel zachodzącą w gwiazdach; (0)

12)

opisuje elementy ewolucji gwiazd; omawia supernowe i czarne dziury. (0)

Zakres rozszerzony

Treści nauczania – wymagania szczegółowe

1)

przedstawia jednostki wielkości fizycznych, opisuje ich związki z jednostkami podstawowymi; przelicza wielokrotności i podwielokrotności; (0)

2)

posługuje się materiałami pomocniczymi, w tym tablicami fizycznymi i chemicznymi oraz kartą wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych; (0)

3)

prowadzi obliczenia szacunkowe i poddaje analizie otrzymany wynik; (0)

4)

przeprowadza obliczenia liczbowe posługując się kalkulatorem; (0)

5)

rozróżnia wielkości wektorowe i skalarne, wykonuje graficznie działania na wektorach (dodawanie, odejmowanie, rozkładanie na składowe); (0)

6)

tworzy teksty, tabele, diagramy lub wykresy, rysunki schematyczne lub blokowe dla zilustrowania zjawisk bądź problemu; właściwie skaluje, oznacza i dobiera zakresy osi; (0)

7)

wyodrębnia z tekstów, tabel, diagramów lub wykresów, rysunków schematycznych lub blokowych informacje kluczowe dla opisywanego zjawiska bądź problemu; przedstawia te informacje w różnych postaciach; (0)

8)

rozpoznaje zależność rosnącą bądź malejącą na podstawie danych z tabeli lub na podstawie wykresu; rozpoznaje proporcjonalność prostą na podstawie wykresu; (0)

9)

dopasowuje prostą do danych przedstawionych w postaci wykresu; interpretuje nachylenie tej prostej i punkty przecięcia z osiami; (0)

10)

przeprowadza wybrane obserwacje, pomiary i doświadczenia korzystając z ich opisów; planuje i modyfikuje ich przebieg; formułuje hipotezę i prezentuje kroki niezbędne do jej weryfikacji; (0)

11)

opisuje przebieg doświadczenia lub pokazu; wyróżnia kluczowe kroki i sposób postępowania oraz wskazuje rolę użytych przyrządów i uwzględnia ich rozdzielczość; (0)

12)

przestrzega zasad bezpieczeństwa podczas wykonywania obserwacji, pomiarów i doświadczeń; (0)

13)

rozróżnia błędy przypadkowe i systematyczne; (0)

14)

wyznacza średnią z kilku pomiarów jako końcowy wynik pomiaru powtarzanego; (0)

15)

posługuje się pojęciem niepewności pomiaru wielkości prostych i złożonych; zapisuje wynik pomiaru wraz z jego jednostką oraz z uwzględnieniem informacji o niepewności; uwzględnia niepewności przy sporządzaniu wykresów; (0)

16)

przeprowadza obliczenia i zapisuje wynik zgodnie z zasadami zaokrąglania oraz zachowaniem liczby cyfr znaczących wynikającej z dokładności pomiaru lub z danych; (0)

17)

przedstawia wybrane informacje z historii odkryć kluczowych dla rozwoju fizyki; (0)

18)

przedstawia własnymi słowami główne tezy tekstu popularnonaukowego z dziedziny fizyki lub astronomii; (0)

19)

wyodrębnia zjawisko z kontekstu, nazywa je oraz wskazuje czynniki istotne i nieistotne dla jego przebiegu; (0)

20)

tworzy modele fizyczne lub matematyczne wybranych zjawisk i opisuje ich założenia; ilustruje prawa i zależności fizyczne z wykorzystaniem tych założeń. (0)

II.

Mechanika. Uczeń:

1)

opisuje ruch względem różnych układów odniesienia; (0)

2)

rozróżnia pojęcia położenie, tor i droga; (0)

3)

opisuje ruchy postępowe, posługując się wielkościami wektorowymi: przemieszczeniem, prędkością i przyspieszeniem wraz z ich jednostkami; (0)

4)

opisuje ruchy prostoliniowe jednostajne i jednostajnie zmienne, posługując się zależnościami położenia, wartości prędkości i przyspieszenia oraz drogi od czasu; (0)

5)

sporządza i interpretuje wykresy zależności parametrów ruchu od czasu; (0)

6)

wyznacza położenie, wartość prędkości, wartość przyspieszenia i drogę w ruchu jednostajnym i jednostajnie zmiennym na podstawie danych zawartych w postaci tabel i wykresów; (0)

7)

opisuje ruchy złożone jako sumę ruchów prostych; analizuje rzut poziomy jako przykład ruchu dwuwymiarowego; (0)

8)

opisuje ruch jednostajny po okręgu, posługując się pojęciami: okresu, częstotliwości, prędkości liniowej oraz przemieszczenia kątowego, prędkości kątowej i przyspieszenia dośrodkowego wraz z ich jednostkami; (0)

9)

stosuje do obliczeń związki między promieniem okręgu, prędkością kątową, prędkością liniową oraz przyspieszeniem dośrodkowym; (0)

10)

wskazuje siłę dośrodkową jako przyczynę ruchu jednostajnego po okręgu; (0)

11)

opisuje ruch niejednostajny po okręgu; (0)

12)

wyznacza graficznie siłę wypadkową dla sił działających w dowolnych kierunkach na płaszczyźnie; (0)

13)

stosuje zasady dynamiki do opisu zachowania się ciał; (0)

14)

posługuje się pojęciem pędu i jego jednostką; interpretuje II zasadę dynamiki jako związek między zmianą pędu i popędem siły; (0)

15)

wykorzystuje zasadę zachowania pędu do opisu zachowania się izolowanego układu ciał; (0)

16)

rozróżnia i analizuje zderzenia sprężyste i niesprężyste; (0)

17)

opisuje opory ruchu (opory ośrodka, tarcie statyczne, tarcie kinetyczne); rozróżnia współczynniki tarcia kinetycznego oraz tarcia statycznego; omawia rolę tarcia na wybranych przykładach; (0)

18)

rozróżnia układy inercjalne i nieinercjalne; omawia różnice między opisem ruchu ciał w układach inercjalnych i nieinercjalnych; posługuje się pojęciem siły bezwładności; (0)

19)

stosuje zasadę równoważności układów inercjalnych (zasadę względności Galileusza); (0)

20)

posługuje się pojęciami pracy mechanicznej, mocy, energii kinetycznej, energii potencjalnej wraz z ich jednostkami; stosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do obliczeń; (0)

21)

posługuje się pojęciem sprawności urządzeń mechanicznych; (0)

22)

interpretuje pole pod wykresem zależności siły od drogi i pole pod wykresem zależności mocy od czasu jako wykonaną pracę; (0)

23)

opisuje ruch ciał na równi pochyłej; (0)

24)

posługuje się pojęciem ciśnienia hydrostatycznego i stosuje je do obliczeń; analizuje równowagę cieczy w naczyniach połączonych; (0)

25)

stosuje do obliczeń prawo Archimedesa i objaśnia warunki pływania ciał; (0)

1)

posługuje się prawem powszechnego ciążenia do opisu oddziaływania grawitacyjnego; wskazuje siłę grawitacji jako przyczynę spadania ciał; (0)

2)

stosuje do obliczeń związek między przyspieszeniem grawitacyjnym na powierzchni planety a jej masą i promieniem; (0)

3)

analizuje jakościowo wpływ siły grawitacji Słońca na niejednostajny ruch planet po orbitach eliptycznych i siły grawitacji planet na ruch ich księżyców; (0)

4)

wskazuje siłę grawitacji jako siłę dośrodkową w ruchu po orbicie kołowej, oblicza wartość prędkości na orbicie kołowej o dowolnym promieniu; omawia ruch satelitów wokół Ziemi; (0)

5)

interpretuje III prawo Keplera jako konsekwencję prawa powszechnego ciążenia; stosuje do obliczeń III prawo Keplera dla orbit kołowych; (0)

6)

interpretuje II prawo Keplera jako konsekwencję zasady zachowania momentu pędu; (0)

7)

oblicza zmiany energii potencjalnej grawitacji i stosuje zasadę zachowania energii do ruchu orbitalnego; posługuje się pojęciem drugiej prędkości kosmicznej (prędkości ucieczki); (0)

8)

opisuje stan nieważkości i stan przeciążenia oraz podaje warunki i przykłady jego występowania; (0)

9)

opisuje budowę Układu Słonecznego i jego miejsce w Galaktyce; posługuje się pojęciami jednostki astronomicznej, roku świetlnego i parseka; (0)

10)

opisuje Wielki Wybuch jako początek znanego nam Wszechświata; zna przybliżony wiek Wszechświata, opisuje rozszerzanie się Wszechświata (ucieczkę galaktyk); stosuje do obliczeń prawo Hubble’a. (0)

1)

opisuje proporcjonalność siły sprężystości do wydłużenia; posługuje się pojęciem współczynnika sprężystości i jego jednostką; (0)

2)

analizuje ruch pod wpływem siły sprężystości; posługuje się pojęciem ruchu harmonicznego; podaje przykłady takich ruchów; (0)

3)

opisuje ruch harmoniczny, posługując się pojęciami wychylenia, amplitudy, częstości kołowej i przesunięcia fazowego; rozróżnia drgania o fazach zgodnych lub przeciwnych; (0)

4)

analizuje zależności położenia, prędkości i przyspieszenia od czasu dla ciała w ruchu drgającym harmonicznym oraz interpretuje wykresy tych zależności; (0)

5)

stosuje do obliczeń zależność okresu małych drgań wahadła matematycznego i ciężarka na sprężynie od ich parametrów; (0)

6)

oblicza energię potencjalną sprężystości i uwzględnia ją w analizie przemian energii; (0)

7)

opisuje drgania wymuszone i drgania słabo tłumione; ilustruje zjawisko rezonansu mechanicznego na wybranych przykładach; (0)

1)

opisuje zjawisko rozszerzalności cieplnej: liniowej ciał stałych oraz objętościowej gazów i cieczy; (0)

2)

rozróżnia przekaz energii w postaci ciepła między układami o różnych temperaturach i przekaz energii w formie pracy; (0)

3)

posługuje się pojęciem energii wewnętrznej; analizuje pierwszą zasadę termodynamiki jako zasadę zachowania energii; (0)

4)

opisuje przykłady współistnienia substancji w różnych fazach w stanie równowagi termodynamicznej; (0)

5)

wykorzystuje pojęcie ciepła właściwego oraz ciepła przemiany fazowej w analizie bilansu cieplnego; (0)

6)

opisuje skokową zmianę energii wewnętrznej w przemianach fazowych; (0)

7)

posługuje się pojęciem wartości energetycznej paliw i żywności; (0)

8)

wymienia szczególne własności wody i ich konsekwencje dla życia na Ziemi; (0)

9)

stosuje pierwszą zasadę termodynamiki do analizy przemian gazowych; rozróżnia przemiany: izotermiczną, izobaryczną, izochoryczną i adiabatyczną gazów; (0)

10)

posługuje się założeniami teorii kinetyczno-molekularnej gazu doskonałego; (0)

11)

opisuje związek pomiędzy temperaturą w skali Kelvina a średnią energią ruchu cząsteczek i energią wewnętrzną gazu doskonałego; (0)

12)

analizuje wykresy przemian gazu doskonałego; (0)

13)

stosuje równanie gazu doskonałego (równanie Clapeyrona) do wyznaczenia parametrów gazu; (0)

14)

posługuje się pojęciem ciepła molowego gazu; interpretuje związek między ciepłem molowym przy stałym ciśnieniu a ciepłem molowym w stałej objętości dla gazu doskonałego; (0)

15)

analizuje przepływ energii w postaci ciepła i pracy mechanicznej w silnikach i pompach cieplnych; (0)

16)

analizuje przedstawione cykle termodynamiczne, oblicza sprawność silników cieplnych; (0)

17)

interpretuje drugą zasadę termodynamiki, podaje przykłady zjawisk odwracalnych i nieodwracalnych; (0)

18)

opisuje zjawisko dyfuzji; posługuje się pojęciem fluktuacji, opisuje ruchy Browna; (0)

a)

demonstruje rozszerzalność cieplną wybranych ciał stałych, (0)

b)

bada proces wyrównywania temperatury ciał i posługuje się bilansem cieplnym, (0)

c)

demonstruje stałość temperatury podczas przemiany fazowej. (0)

1)

posługuje się zasadą zachowania ładunku; (0)

2)

oblicza wartość siły wzajemnego odziaływania ładunków stosując prawo Coulomba; (0)

3)

posługuje się wektorem natężenia pola elektrycznego wraz z jego jednostką; ilustruje graficznie pole elektryczne za pomocą linii pola; interpretuje zagęszczenie linii pola jako miarę natężenia pola; rozróżnia pole centralne i pole jednorodne; (0)

4)

analizuje natężenie pola wytwarzanego przez układ ładunków punktowych i oblicza jego wartość; (0)

5)

opisuje pole na zewnątrz sferycznie symetrycznego układu ładunków; (0)

6)

opisuje jakościowo rozkład ładunków w przewodnikach, zerowe natężenie pola elektrycznego wewnątrz przewodnika (klatka Faradaya), duże natężenie pola wokół ostrzy na powierzchni przewodnika; (0)

7)

analizuje ruch cząstek naładowanych w polu elektrycznym; (0)

8)

analizuje pracę jako zmianę energii potencjalnej podczas przemieszczenia ładunku w polu elektrycznym; posługuje się pojęciem potencjału pola i jego jednostką; (0)

9)

oblicza zmianę energii ładunku w polu centralnym i jednorodnym; (0)

10)

opisuje ilościowo pole elektryczne wewnątrz kondensatora płaskiego; (0)

11)

posługuje się pojęciem pojemności kondensatora i jej jednostką; posługuje się zależnością pojemności kondensatora płaskiego od jego wymiarów; oblicza energię zmagazynowaną w kondensatorze; (0)

12)

opisuje polaryzację dielektryków w polu zewnętrznym i ich wpływ na pojemność kondensatora; oblicza pojemność kondensatora, uwzględniając stałą dielektryczną; (0)

a)

ilustruje pole elektryczne oraz układ linii pola wokół przewodnika, (0)

b)

demonstruje przekaz energii podczas rozładowania kondensatora (np. lampa błyskowa, przeskok iskry). (0)

1)

opisuje przewodnictwo w metalach, elektrolitach i gazach; wyjaśnia procesy jonizacji w gazach, wskazuje rolę promieniowania, wysokiej temperatury i dużego natężenia pola; (0)

2)

posługuje się pojęciami natężenia prądu elektrycznego, napięcia elektrycznego oraz mocy wraz z ich jednostkami; (0)

3)

analizuje zależność oporu od wymiarów przewodnika, posługuje się pojęciem oporu właściwego materiału i jego jednostką; (0)

4)

opisuje wpływ temperatury na opór metali i półprzewodników; (0)

5)

stosuje do obliczeń proporcjonalność natężenia prądu stałego do napięcia dla przewodników (prawo Ohma); (0)

6)

analizuje charakterystykę prądowo-napięciową elementów obwodu (zgodną lub niezgodną z prawem Ohma); (0)

7)

posługuje się pojęciami oporu wewnętrznego i siły elektromotorycznej jako cechami źródła; (0)

8)

stosuje do obliczeń związek mocy wydzielonej na oporniku (ciepła Joule’a-Lenza) z natężeniem prądu i oporem oraz napięciem i oporem; (0)

9)

wykorzystuje dane znamionowe urządzeń elektrycznych do obliczeń; (0)

10)

interpretuje I prawo Kirchhoffa jako przykład zasady zachowania ładunku; (0)

11)

opisuje sieć domową jako przykład obwodu rozgałęzionego; wyjaśnia funkcję bezpieczników różnicowych i przewodu uziemiającego; (0)

12)

analizuje dodawanie i odejmowanie napięć w obwodzie z uwzględnieniem źródeł i odbiorników energii (II prawo Kirchhoffa); (0)

13)

posługuje się pojęciem oporu zastępczego; oblicza opór zastępczy układu oporników połączonych szeregowo lub równolegle; (0)

14)

opisuje funkcję diody półprzewodnikowej jako elementu przewodzącego w jednym kierunku; przedstawia jej zastosowanie w prostownikach oraz jako źródła światła; (0)

15)

opisuje tranzystor jako trójelektrodowy, półprzewodnikowy element wzmacniający sygnały elektryczne; (0)

a)

demonstruje I prawo Kirchhoffa, (0)

b)

bada dodawanie napięć w układzie ogniw połączonych szeregowo, (0)

c)

demonstruje rolę diody jako elementu składowego prostowników i źródła światła, (0)

d)

bada charakterystykę prądowo-napięciową żarówki. (0)

1)

posługuje się pojęciem pola magnetycznego; rysuje linie pola magnetycznego w pobliżu magnesów stałych i przewodników z prądem (przewodnik prostoliniowy, zwojnica); (0)

2)

posługuje się pojęciem wektora indukcji magnetycznej wraz z jego jednostką, analizuje oddziaływanie pola magnetycznego na przewodnik z prądem oraz na poruszającą się cząstkę naładowaną (siła Lorentza, siła elektrodynamiczna); opisuje rolę pola magnetycznego Ziemi jako osłony przed wiatrem słonecznym; (0)

3)

analizuje tor cząstki naładowanej w jednorodnym polu magnetycznym; (0)

4)

rysuje siły działające na pętlę z przewodnika w jednorodnym polu magnetycznym; na podstawie tego rysunku omawia zasadę działania silnika elektrycznego; (0)

5)

stosuje do obliczeń związek wartości indukcji pola magnetycznego i natężenia prądu dla prostoliniowego przewodnika i długiej zwojnicy; (0)

6)

analizuje siłę oddziaływania dwóch długich przewodników prostoliniowych; posługuje się definicją ampera; (0)

7)

opisuje jakościowo podstawowe właściwości oraz zastosowania ferromagnetyków; (0)

8)

oblicza strumień pola magnetycznego przez powierzchnię, stosuje jednostkę strumienia; (0)

9)

opisuje zjawisko indukcji elektromagnetycznej; stosuje regułę Lenza; opisuje przemiany energii podczas działania prądnicy; (0)

10)

oblicza siłę elektromotoryczną indukcji jako szybkość zmiany strumienia; (0)

11)

opisuje jakościowo zjawisko samoindukcji; (0)

12)

opisuje cechy prądu przemiennego; posługuje się pojęciem napięcia i natężenia skutecznego; oblicza napięcie i natężenie skuteczne dla przebiegu sinusoidalnego; (0)

13)

opisuje zasadę działania transformatora; przedstawia uproszczony model transformatora, w którym przekładnia napięciowa i przekładnia prądowa zależą tylko od liczb zwojów; opisuje zastosowania transformatorów; (0)

14)

opisuje jakościowo współzależność zmian pola magnetycznego i elektrycznego oraz rozchodzenie się fal elektromagnetycznych; (0)

a)

ilustruje układ linii pola magnetycznego, (0)

b)

demonstruje zjawisko indukcji elektromagnetycznej i jego związek ze względnym ruchem magnesu i zwojnicy oraz ze zmianą natężenia prądu w elektromagnesie. (0)

1)

analizuje rozchodzenie się fal na powierzchni wody i dźwięku w powietrzu na podstawie obrazu powierzchni falowych; (0)

2)

posługuje się pojęciem natężenia fali wraz z jej jednostką (W/m 2 ) oraz proporcjonalnością do kwadratu amplitudy; (0)

3)

opisuje zależność natężenia i amplitudy fali kulistej od odległości od punktowego źródła; (0)

4)

opisuje widmo światła białego jako mieszaniny fal elektromagnetycznych o różnych częstotliwościach; (0)

5)

opisuje światło laserowe jako skolimowaną wiązkę światła monochromatycznego o zgodnej fazie; (0)

6)

stosuje prawo odbicia i prawo załamania fal na granicy dwóch ośrodków; posługuje się pojęciem współczynnika załamania ośrodka; oblicza kąt graniczny; (0)

7)

opisuje działanie światłowodu jako przykład wykorzystania zjawiska całkowitego wewnętrznego odbicia; (0)

8)

opisuje jakościowo związek pomiędzy dyfrakcją na szczelinie a szerokością szczeliny i długością fali; (0)

9)

analizuje zdolność rozdzielczą przyrządów optycznych w kontekście zjawiska dyfrakcji; (0)

10)

stosuje zasadę superpozycji fal; wyjaśnia zjawisko interferencji fal; podaje warunki wzmocnienia oraz wygaszenia się fal; (0)

11)

analizuje jakościowo zjawisko interferencji wiązek światła odbitych od dwóch powierzchni cienkiej warstwy; (0)

12)

opisuje zależność przestrzennego obrazu interferencji od długości fali i odległości między źródłami; (0)

13)

analizuje efekt Dopplera dla fal w przypadku, gdy źródło lub obserwator poruszają się znacznie wolniej niż fala; podaje przykłady występowania tego zjawiska; (0)

14)

rozróżnia fale poprzeczne i podłużne; opisuje światło jako falę elektromagnetyczną poprzeczną; rozróżnia światło spolaryzowane i niespolaryzowane; (0)

15)

opisuje jakościowo zjawisko polaryzacji światła przy odbiciu; (0)

16)

opisuje obraz powstający po przejściu światła przez siatkę dyfrakcyjną; stosuje do obliczeń związek między kątem dyfrakcji, stałą siatki i długością fali; (0)

17)

opisuje jakościowo zależność ogniskowej soczewki od jej krzywizny oraz współczynnika załamania; stosuje do obliczeń pojęcie zdolności skupiającej wraz z jej jednostką; (0)

18)

rysuje konstrukcyjnie obrazy wytworzone przez soczewki; stosuje do obliczeń równanie soczewki; (0)

19)

opisuje przykłady zjawisk optycznych w przyrodzie: miraże, czerwony kolor zachodzącego Słońca, zjawisko Tyndalla; (0)

1)

analizuje na wybranych przykładach promieniowanie termiczne ciał i jego zależność od temperatury; (0)

2)

opisuje dualizm korpuskularno-falowy światła; stosuje pojęcie fotonu oraz jego energii; (0)

3)

opisuje powstawanie promieniowania rentgenowskiego jako promieniowania hamowania; oblicza krótkofalową granicę widma promieniowania rentgenowskiego; (0)

4)

rozróżnia widma emisyjne i absorpcyjne gazów; interpretuje linie widmowe jako skutek przejść między poziomami energetycznymi w atomach z emisją lub absorpcją kwantu światła; rozróżnia stan podstawowy i stany wzbudzone atomu; (0)

5)

analizuje seryjny układ linii widmowych na przykładzie widm atomowych wodoru; posługuje się wzorem Rydberga; (0)

6)

posługuje się pojęciem pędu fotonu; stosuje zasadę zachowania energii i zasadę zachowania pędu do opisu emisji i absorpcji przez swobodne atomy; opisuje odrzut atomu emitującego kwant światła; (0)

7)

opisuje zjawiska jonizacji, fotoelektryczne i fotochemiczne jako wywołane tylko przez promieniowanie o częstotliwości większej od granicznej; (0)

8)

opisuje jakościowo obraz dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego na kryształach; (0)

9)

opisuje zjawiska dyfrakcji oraz interferencji elektronów i innych cząstek; oblicza długość fali de Broglie’a poruszających się cząstek; (0)

10)

doświadczalnie: obserwuje widma atomowe za pomocą siatki dyfrakcyjnej. (0)

1)

wskazuje niezależność prędkości światła w próżni od prędkości źródła i prędkości obserwatora; opisuje względność równoczesności; (0)

2)

posługuje się związkiem między energią całkowitą, masą cząstki i jej prędkością; posługuje się pojęciem energii spoczynkowej; (0)

3)

opisuje równoważność masy i energii spoczynkowej; (0)

4)

wskazuje prędkość światła w próżni jako maksymalną prędkość przekazu energii i informacji; (0)

5)

posługuje się pojęciami pierwiastek, jądro atomowe, izotop, proton, neutron, elektron; opisuje skład jądra atomowego na podstawie liczb masowej i atomowej; (0)

6)

zapisuje reakcje jądrowe stosując zasadę zachowania liczby nukleonów i zasadę zachowania ładunku; (0)

7)

stosuje zasadę zachowania energii do opisu reakcji jądrowych; posługuje się pojęciem energii wiązania; (0)

8)

oblicza dla dowolnego izotopu energię spoczynkową, deficyt masy i energię wiązania; (0)

9)

wymienia właściwości promieniowania jądrowego; opisuje rozpady alfa, beta (β + , β – ); (0)

10)

posługuje się pojęciem jądra stabilnego i niestabilnego; opisuje powstawanie promieniowania gamma; (0)

11)

opisuje przypadkowy charakter rozpadu jąder atomowych; (0)

12)

opisuje rozpad izotopu promieniotwórczego; posługuje się pojęciem czasu połowicznego rozpadu; opisuje zasadę datowania substancji na podstawie węgla 14 C; (0)

13)

wskazuje wpływ promieniowania jonizującego na materię oraz na organizmy żywe; (0)

14)

wymienia przykłady zastosowania zjawiska promieniotwórczości w technice i medycynie; (0)

15)

opisuje reakcję rozszczepienia jądra uranu 235U zachodzącą w wyniku pochłonięcia neutronu; podaje warunki zajścia reakcji łańcuchowej; (0)

16)

opisuje zasadę działania elektrowni jądrowej oraz wymienia korzyści i niebezpieczeństwa płynące z energetyki jądrowej; (0)

17)

opisuje reakcję termojądrową przemiany wodoru w hel zachodzącą w gwiazdach; (0)

18)

opisuje elementy ewolucji gwiazd; omawia supernowe i czarne dziury; (0)

19)

opisuje kreację lub anihilację par cząstka-antycząstka; stosuje zasady zachowania energii i pędu oraz zasadę zachowania ładunku do analizy kreacji lub anihilacji pary elektron-pozyton. (0)

Podana fraza - - nie została odnaleziona

Spróbuj zmienić język filtrowania lub użyć bardziej ogólnej frazy.