Wróć do informacji o e-podręczniku Wydrukuj Udostępnij materiał Zapisz jako PDF

Zastosowanie funkcji SUMA.ILOCZYNÓW

Funkcja SUMA.ILOCZYNÓW mnoży i sumuje ze sobą wartości z dwóch lub większej ilości tablic. Jednak za pomocą tej funkcji możemy również wyliczać wartość dwóch i więcej kolumn w oparciu o zdefiniowane kryterium.

Na filmie widzimy zastosowanie funkcji SUMA.ILOCZYNÓW w typowym przypadku. Jako argumenty posłużyły nam dwie tabele: z ilością sprzedanych produktów (C2:C13) oraz z cenami jednostkowymi (D2:D13). W wyniku otrzymaliśmy łączną wartość wszystkich produktów oraz wszystkich klientów. W jaki sposób możemy otrzymać wartość sprzedaży dla poszczególnych produktów (SKU)?

Dzięki zastosowaniu konwersji w postaci podwójnego minusa w tle funkcja SUMA.ILOCZYNÓW wyliczy wartość sprzedaży dla poszczególnych produktów.

Zapis formuły:

=SUMA.ILOCZYNÓW($C$2:$C$13;$D$2:$D$13;--($B$2:$B$13=H2))

Dwa pierwsze argumenty funkcji są takie same, jak w przypadku funkcji wpisanej w komórce D14, gdzie wyliczana była wartość dla wszystkich produktów. Z małym wyjątkiem – tablice zostały zablokowane za pomocą znaków $. Zapis ten zablokuje zmienianie się zakresów podczas kopiowania formuł. Aby zablokować zakresy, możemy ręcznie wstawić znak dolara we właściwych miejscach lub zaznaczyć zakresy, które mają być zablokowane i wybrać z klawiatury klawisz funkcyjny [F4], a program sam wstawi znaki dolara przed numerem wiersza i literą kolumny.

Zauważmy trzeci argument funkcji. Ponieważ chcemy sprawdzić wartości sprzedaży dla wszystkich SKU i ręczne wpisywanie wartości byłoby czasochłonne, szczególnie w przypadku dużych list, za pomocą zapisu =H2 odwołujemy się do wartości ze wskazanej komórki. W tym wypadku jest to SKU o numerze 1000033. W wyniku następującego zapisu $B$2:$B$13=H2 Excel będzie sprawdzał wartości z tablicy w kolumnie B, która przechowuje identyfikatory produktów. Ponieważ znak przyrównania (=) zalicza się do funkcji logicznych, Excel przy każdym napotkaniu wartości w tablicy równej naszemu SKU zwróci wartość PRAWDA.

Na filmie widać, które wartości zwraca zapis trzeciego argumentu. Zauważmy, że tylko wartość pierwsza i ostatnia w powyższym zapisie spełniają warunek (PRAWDA), ponieważ tylko pierwszy i ostatni element tablicy w kolumnie B jest zgodny z identyfikatorem produktu w komórce H2. W trzecim argumencie jest jeszcze jeden ważny element, a mianowicie podwójny minus przed warunkiem ($B$2:$B$13=H2). Jak widać na filmie funkcja zwraca wartości typu PRAWDA lub FAŁSZ, z którymi Excel nie potrafi sobie poradzić, mnożąc tablice i później je sumując. Dlatego, aby zamienić te wartości na wartości liczbowe zera i jedynki, używamy zapisu podwójnego minusa. Dzięki temu program zamieni wartości logiczne na liczby i będzie w stanie prawidłowo wykonać funkcję SUMA.ILOCZYNÓW.

R1e0eOahEoIg41
Film nawiązujący do treści materiału

Pobierz przykładowe dane:

RIOjJQrZCNUrs

Pobierz załącznik

Plik XLSX o rozmiarze 10.31 KB w języku polskim
3
Ćwiczenie 1

Wujek poprosił cię o pomoc w jego firmie zajmującej się produkcją pięciu różnych materiałów. Tygodniowo przeprowadzają wiele transakcji. Wszyscy klienci mają swoje unikatowe numery, do których przypisywana jest ilość danego materiału, jaką zakupili oraz jego cena. Ma być ona pobierana z oddzielnej tabeli składającej się z nazwy materiału oraz jego kosztu za sztukę. Bywa, że niektórzy klienci wielokrotnie zaopatrują się w materiały. Oblicz, jaką całkowitą kwotę wydał każdy z nabywców w tym miesiącu.

Ćwiczenie 2

Korzystając z arkusza wykonanego do poprzedniego zadania, oblicz ile sprzedano sztuk każdego materiału i ile wynosiła łączna kwota transakcji zakupu tych materiałów.